Muzycy

g_600_Janton_fot.Janusz-Nowacki.jpgosoby/g_600_Janton_2017.jpg

Piotr Janton w poznańskiej Telewizji w programie "ABC Rozrywki" (1971) w reż. Stefana Mroczkowskiego. Fot. Janusz Nowacki

Piotr Janton (2017) fot. Piotr Przybylski

 

 

Biografia zawodowa (skrócona)

1966

W Poznaniu powstaje Grupa „MY” w składzie: Tomaszem Dziubiński – g, voc; Andrzej Mikołajczak – org, Leszek Muth – bg i Piotr Janton – dr.

 

osoby/g_600_My_1966.jpgz archiwum Tomasza Dziubińskiego

 

1968-1969

Występuje w tym czasie także z Benonem Hardym, Januszem Muraszko, Jerzym Grzewińskim.
Były to zespoły akompaniujące w programach estradowych z różnymi artystami.

1969-1971

Dochodzi do zespołu Blues trio Wojciecha Skowrońskiego zastępując Andrzeja Nackoskiego.

 

https://wojciechskowronski.pl/images/foto/gal/g_600_jn001.jpghttps://wojciechskowronski.pl/images/foto/gal/g_600_ts007.jpg

"Alfabet rozrywki" w Telewizji Poznań, reż. Stefan Mroczkowski, fot. Janusz Nowacki (Blues Trio - Janton, Skowroński i Plewiński)

Blues Trio w Warszawie 1970, fot. Stanisław Chybowski

 

Nagrywa pierwszą „małą” płytę (N-0632) z utworami: Za rok, Nas trzech, Trochę żal i Miałem sen. Występują m.in. podczas I Lubelskich Spotkań Wokalistów Jazzowych.

Po odejściu z Blues trio rozpoczyna współpracę z Estradą Poznańską, towarzysząc na scenie Zbigniewowi Górnemu i poznańskiemu kabaretowi TEY.

1972

Gra na etacie perkusisty w Zespole Estradowym Wojsk Lotniczych „Eskadra”.
W tym czasie komponuje muzykę do kilku piosenek do Festiwalu Piosenki Żołnierskiej – FPŻ w Kołobrzegu. Podejmuje współpracę z autorami tekstów jak: Jadwiga Urbanowicz czy Piotr Łosowski.

1975

Od 1 września przenosi się do Warszawy, gdzie otrzymał propozycję - objęcia kierownictwa
muzycznego Zespołu Wojsk Obrony Powietrznej „RADAR” w Warszawie.

Jego poprzednik – pianista Ryszard Siwy, otrzymał z Ministerstwa Kultury - Stypendium do USA.

W tym czasie Zespół „RADAR” miał w programie Oratorium Katarzyny Gaertner i Ernesta Brylla „Zagrajcie nam wszystkie srebrne dzwony".

Od tego momentu staje się kierownikiem muzycznym zespołu „Radar” aż do roku 1980 i akompaniuje artystom warszawskich scen przez stołeczną Estradę.

1978
Bierze półroczny, bezpłatny urlop i wyjeżdża do Dani, gdzie przez pół roku gra na perkusji w cyrku „Benewais” z muzykami z Warszawy i ze Śląska.

W tym czasie było siedem Zespołów Estradowych Wojska Polskiego, które konkurowały
co roku na Festiwalu w Połczynie Zdroju.

1980

Zwalnia się z Zespołu „RADAR” i wraca do Poznania.

W lutym 1980 roku wyjeżdża do Niemiec i podejmuje pracę w Cyrku Williams Althoff - jako perkusista.
W Cyrku tym pracuje przez 5 sezonów.

1984

Decyduje się zostać w Niemczech. Zamieszkuje w Stolbergu i zaczyna „nowe życie”.
Do Cyrku Williams Althoff przyjechał po mnie Aleksander Maliszewski ze swoim zespołem.
Nadzoruje pierwsze występy Alex Bandu i wprowadza w cyrkowy program.

Po dwóch tygodniach Alex Band rozpoczyna samodzielną prace w cyrku.

1985

Tworzy zespół z niemieckimi i polskimi muzykami - Cover Band (z trębaczem Filharmonii Warszawskiej – Leczkowskim, jego żoną Beatą, saksofonistą Leszkiem Lukomskim, oraz pianistą i basistą z Niemiec.
W międzyczasie podejmuje pracę w firmie produkującej Displaye z plexiglasu.

1998-2011

prowadzi własną działalność gospodarczą będąc cały czas aktywnym muzykiem.

Dochodzi do zespołu TRISKA ANSAMBL, w którym śpiewa francuska Evi Rebiere i gra Tadeusz Erhard Orgielewski Dixieland Band. Tadeusz zdobył Złotą Tarkę a pochodził z Częstochowy.
Gra z różnymi grupami w klubach jazzowych w Köln i Düsseldorfie i w Aachen.

2017

Dziś Piotr Janton mieszka w okolicach Aachen (Niemcy), gdzie w dalszym ciągu zajmuję się muzykowaniem choć już nie jako perkusista, lecz pianista...



osoby/g_800_MY2531.jpg

Grupa "My" w 2017 roku od lewej: Tomasz Dziubiński, Piotr Janton, Leszek Muth i Andrzej Mikołajczak.

fot. Piotr Przybylski

 

Do najważniejszych kompozycji Piotra Jantona zaliczyć możemy:

 

Kogo wolą dziewczyny (1976)
Komu serce dać (1973)
Lotnicy czekają na start (1975)
Po tobie nikt (1977)
Siostry Brzozy (1976)
Śpiewają żołnierze (1975)
Świat jest scena (1974)
Ta mała gwiazda (1973)
Zrób coś, zrób (1976)

 

Piotr Janton z zespołem Blues Trio

  d_600_sp_bt_01_01.jpg

 

dysk/cd/d_600_cd_pr_01_01.jpg

 

dysk/cd/d_600_pncd_1499_01.jpg

osoby/g_500_Plewinski-fot-Janusz-Nowacki.jpgg_500_PlewiskiDSCF13181000.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kazimierz Plewiński w programie "Alfabet rozrywki" Telewizji Poznań w 1971 r. fot. Janusz Nowacki

Kazimierz Plewiński 2015, fot. Piotr Przybylski

 

pierwsza "mała" płyta nagrana przez Blues Trio Wojciecha Skowrońskiego (1970)

d_600_sp_bt_01_01.jpg

 fot. Janusz Nowacki

 

Kazimierz Plewiński tworzy zespół Ergo Band 

osoby/g_900_Ergo-02_arch.-Plewinski.jpg

2x fot. Wiktor Franczyszyn

osoby/g_900_Ergo-03_arch.-Plewinski.jpg

 

biografia niebawem...

 

o_600_iskra01.jpgIskra Andrzej - gitara basowa (Blues Trio 1971-1972; Blues & Rock 1972-1974)

Poznaniak urodzony 12.11.1946.

Po rozpoczęciu nauki w Liceum nr 4 z Henrykiem Piaseckim zaprosił do współpracy w szkolnym zespole big - beatowym Przemysława Lisieckiego, zespół wystąpił wiele razy na różnych szkolnych akademiach, trwał w tym składzie tylko rok, do momentu ukończenia liceum przez Andrzeja Iskrę i Henryka Piaseckiego. Po rozpadzie zespołu w 1965 roku brat Przemka - Wojciech założył własny zespół "Roztrzepańcy ", który składał się początkowo z 4 osób: A. Iskry - gitara solowa, H. Piaseckiego - gitara basowa, W. Lisieckiego - organy, śpiew oraz P. Lisieckiego - perkusja), później dołączył kolejny gitarzysta - Tomasz Jaśkowiak.

W 1968 roku doszedł do zespołu Ex Aequo, utworzonego przez Romana Burchackiego po rozpadzie Pechowców. Zespół tworzyli: Burchacki - g, Iskra - bg, Wojciech Meller - g, voc i Marek Strzałkowski - dr. Zespół przetrwał do 1969 roku.

g_600_scan-4_1.jpg

 

g_600_pl28.jpg

 

Wiosną 1971 roku za namową Przemysława Lisieckiego Andrzej dołączył do grupy Blues Trio Wojciecha Skowrońskiego, zamieniając poprzedniego basistę - Kazimierza Plewińskiego. Z trio dokonał już nagrań radiowych w 1971r. Trio wystąpiło m.in. podczas II Lubelskich Spotkań Wokalistów Jazzowych 4-6 czerwca 1971.

 g_600_0057oi.jpg

Blues Trio 1971 (fot. Marian Sandecki)

W 1972 roku Skowroński decyduje się na powiększenie składu zachowując dotychczasową sekcję rytmiczną (Iskra-Lisiecki). Już jako zespół Blues&Rock Wojciecha Skowrońskiego wystąpił podczas Jazz Jamboree 20.10.1972 roku dokonując pierwszej w Polsce rejestracji koncertowych nagrań. 

d_600_sp_bar_01.01.jpg

W styczniu 1973 roku Blues & Rock rejestruje pierwszy longplay o tytule Blues&Rock.



Kominiarz Johny, Gdybyś miał dwa życia, Równy był gość czy Ludzie coś mi tutaj nie gra były największymi przebojami grupy.

W czerwcu 1973 wystąpił z B&R podczas KFPP w Opolu wykonując m.in. Blues to zawsze blues jest. Kompozytor Jerzy Wasowski napisał tę kompozycję dla Skowrońskiego do tekstu syna Grzegorza Wasowskiego o pseudonimie Błażej Perkun.

W grudniu 1974 roku nastąpiła zmiana składu, w której miejsce Iskry zajął Eugeniusz Orlicki.

W 1989 roku dołączył do zespołu KIS Lecha Stawskiego, lecz na instrumenty klawiszowe. Zespół występował jako trio (Stawski, Iskra i Andrzej Kmita). Zespół wydał trzy kasety po śmierci Andrzeja a ostatnia jest Jemu zadedykowana.

d_600mc_iskra_Kis-3-mc_03.jpg 

Na zdjęciu: Stawski, Kmita i Iskra

Andrzej Iskra zmarł w Poznaniu 15.09.1991 roku. Pochowany został na cmentarzu Miłostowo na przeciw Adrianny Rusowicz.

d_600_cd_barii_73_76_01_01.jpg

Blues & Rock "Wojciech Skowroński" - 1973 (opis w dyskografii)

g_600_0065-3oi.jpg

 

d_600_pncd_1499_03.jpg

Okładka płyty Polskich Nagrań (PNCD 1499)

Blues&Rock 1973 od lewej: Krystyna Stolarska, Halina Zielińska, Ewa Góra, Wojciech Skowroński, Andrzej Iskra (na dole)

Maciej Winiewicz, Maciej Dobrzyński i Przemysław Lisiecki

 

Miejsce spoczynku Andrzeja - kliknij lokalizację pomnika

g_600_iskra_pomnik.jpg


o_250_eo_pp.jpg Orlicki Eugeniusz - gitara basowa (Blues & Rock 1975-1976) o_eo_600_chodziez.jpg

E. Orlicki 2008, fot. Piotr Przybylski
"Sekwens" Chodzież, 1970, z arch. Eugeniusza Orlickiego, fot. Janusz Nowacki
"Aspekt" 1971, z arch. Eugeniusza Orlickiego, autor nieznany
E. Orlicki z Cz. Niemenem 1981 USA, z arch. E. Orlickiego, autor nieznany
"Blues & Rock" w TVP Poznań 19.01.1976, z arch. Rafała Jasionowicza, fot. Rafał Jasionowicz
E. Orlicki koncertowo 2011, fot. Katarzyna Lisiecka

Urodził się w Poznaniu 19.02.1950 roku.
Przygodę z muzyką rozpoczął podkoniec lat 60-tych w zespole "Sekwens". Oprócz EO w zespole grali także Piotr Kałużny (p) i Witold Drelski (dr). Sekwens wystąpił na I Wielkopolskich Rytmach Młodych w 1970 roku w Jarocinie, przedstawiając publiczności autorski program  składający się z kompozycji Piotra Kałużnego, gdzie zdobył I miejsce.
o_eo_550_aspekt01.jpgo_eo_300_niemen.jpg W 1971 r. współpracował z zespołem Aspekt (Piotr Kałużny - p, Edmund Klaus -g, Leszek Kubiak - dr i EO - bg). Aspekt z Jerzym Milianem dokonał nagrań w "nowym" poznańskim studio radiowym "Giełda" przy ul. Marcinkowskiego. Występował również z holenderską wokalistką Mariolaine (prywatnie żona Michała Muzolfa).
W 1975 współpracował z zespołem "Blues & Rock" Wojciecha Skowrońskiego, z którym zarejestrował album o tytule: "Wojciech Skowroński" - SX 1376. Sesja z maja 1976 r. W 1975 r. z grupą Blues & rock dokonał nagrań archiwalnych dla TVP Warszawa a w 1975 dla TVP Katowice. Z B&R rozstał się jesienią, po czym rozpoczął współpracę z Orkiestrą Zbigniewa Górnego. W latach 80-tych często wyjeżdżał za granicę. Nagrał wiele płyt jako muzyk sesyjny ("Muzyka twoje imię ma" - Eleni,  Spirituals and Gospels Singers", "Image"  Andrzeja Ellmanna, współpracował także z Urszulą Sipińską, Zdzisława Sośnicka, Krzysztofem Krawczykiem. Blues & Rock z zespołem Karola Nicze jeździł w trasy z programem pt: "Kontrasty i porównania" a solistami byli: Halina Frąckowiak, Krystyna Wojnowska, Tadeusz Woźniak, Grażyna Łobaszewska, Zdzisława Sośnicka. Skład zespołu K. Nicze tworzyli: Zbigniew Karwacki - ts, Kiełczewski, Delong, Szczepański, Eryk Kulm - dr, Andrzej Ellmann - g i R. Nowicki, Edmund Klaus - g i EO - bg).
W 1981 grał przez pół roku w USA (Chicago, Nowy Jork, Detroit) z Czesławem Niemenem i Krzysztofem Krawczykiem, którym towarzyszył poznański zespół, w składzie: Maria Jałocha-Piątkowska, Sława Mikołajczyk, EO, A. Ellmann, T. Dziubiński, Janusz Piątkowski, Marek Surdyk. Po powrocie pracował jako muzyk sesyjny.
  W 1983 stworzył grupę "Narada" i z Anną Jurksztowicz zdobył I miejsce na KFPP w Opolu w 1985 roku (za "Diamentowy kolczyk"). Skład zespołu "Narada": Anna Jurksztowicz, Piotr Schulz - voc, Wojtek Olszewski - p, Mirosław Michalak - g. Mirosław Sitkowski - dr, Krzysztof Barcik - g. i E.O. - bg. Po festiwalu opolskim współpracował z grupą wokalną "VOX", z którą dwukrotnie wyjechał na tourne po ZSRR. 27 marca 1988 roku wystąpił w Zabrzu w koncercie Gwiazdy Mocnego Uderzenia. Obok Adrianny Rusowicz i Wojciecha Kordy wystąpili także T. Dziubiński, Dariusz Kozakiewicz, Jerzy Zgrzeba, Maciej Czaj, Przemysław Gwoździowski i Alibabki oraz gościnnie będący wtedy w Polsce Włodzimierz Wander. Pod koniec lat 80-tych wyjechał do USA, gdzie pracował na statkach pasażerskich w orkiestrach akompaniujących wykonawcom amerykańskim (m.in. H.Frazier, Fifth Dimension, J.Denver). g_600_rj30.jpg o_600_4938_eo.jpgPo powrocie podjął współpracę w Studio oraz z Orkiestrą Zbigniewa Górnego (m.in. Festiwale w Hadze, Karlshamn, Piaff) Spirituals & Gospel Quartet, Zespół KAKAPO (P. Kałużny - p, Szymon Rogalski - fl, Krzysztof Przybyłowicz - dr, L. Kubiak i EO - bg). Od 2002 roku pracował z zespołem Szymona Rogalskiego (Szymon Rogalski - voc, p, flute; Piotr Banyś - puzon, Piotr Trojanowski - dr;     i EO - bg.
Piotr Schulz, Anna Jurksztowicz, Andrzej Rybiński, Gang Marcela , VOX, Janusz Koman, Andrzej Zaucha, Hanna Banaszak, Joanna Zagdańska, Ewa Bem, Zbigniew Wodecki, Krzesimir Dębski...to nazwiska wykonawców, z którymi dokonał archiwalnych nagrań a także kilkanaście płyt długogrających.


źródło danych - EUGENIUSZ ORLICKI, Poznań 15.01.2010
zaktualizował Piotr Przybylski

 
 
 
 
 
 
 
 
g_600_Franczyszyn_4-_-12.jpgBlues&Rock 1975, Eugeniusz Orlicki, Waldemar Majewski, Edmund Klaus i Wojciech Skowroński, fot. Wiktor Franczyszyn                                                    
 

wybrana dyskografia:

Blues & Rock "Wojciech Skowroński" - 1976 (opis w dyskografii)

d_600_cd_barii_73_76_01_01.jpgd_600_lp_76_01_01.jpg


Eleni "Muzyka twoje imię ma" - 1985
d_600_eleni-muzyka-twoje-imie_01.jpgd_600_eleni-muzyka-twoje-imie_02.jpg

Spirituals and Gospels Singers - 1985
o_eo_450_spirituals.jpgo_eo_450_spirituals_02.jpg
Eugeniusz Orlicki (bg),
Zbigniew Wrombel (bg),
Edmund Klaus (g),
Gina Komasa (alt),
Ewa Stańko-Dąbrowska (sop),
Ewa Urbanowicz (msop),
Andrzej Sobolewski (ten),
Piotr Galica (bar),
Maciej Szymański (key;pno),
Marek Surdyk (dr)




1. Nobody knows the trouble I've seen; Piotr Galica
2. Sometimes I feel like a motherless; Ewa Stańko-Dąbrowska
3. I wanna go to Heaven; Gina Komasa
4. Were you there
5. Oh, rocks don't fall on me; Andrzej Sobolewski
6. Steal away to Jesus
7. When the morning comes; Gina Komasa
8. Run to Jesus; Andrzej Sobolewski
9. Standing in the need of prayer; Piotr Galica
10. Amazing grace; Ewa Stańko-Dąbrowska
11. Amen; Andrzej Sobolewski, Gina Komasa


Andrzej Ellmann - "Image" - 1987
o_200_eo_image1987.jpgo_200_eo_image1987_02.jpg

wybrana galeria:
o_eo_600_ozg.jpg
z "Orkiestrą Zbigniewa Górnego", E.Orlicki drugi od lewej w III rzędzie, Zbigniew Górny czwarty od lewej w I rzędzie

o_eo_600_narada01.jpg
z zespołem "Narada" 1983 (
fot.Mariusz Tuliński)
od lewej: Mirosław Sitkowski - dr, Krzysztof Barcik - g, Anna Jurksztowicz - voc,
Wojciech Olszewski - p, Piotr Schulz - voc, key, EO - bg, Mirosław Michalak - g, Roman Suchan -ts., key.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
               g_600_Zabrze-88.jpg

                o_eo_600_eo01.jpg
E. Orlicki i Krzysztof Przybyłowicz (w tle), w poznańskim klubie "Pod Pretekstem" 2009
(foto Mateusz Rogalski)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
sko-orlicki-4_0009_1000.jpg
 
 
 
 
 
 
 
o_500_091119 015_js.jpgJerzy Skowronek - perkusja (Hubertusy - 1968)
foto z arch. Jerzego Skowronka 2009, autor nieznany
foto z arch. Jerzego Skowronka 1968, Rostock Festival
foto z arch. Jerzego Skowronka 2009, autor nieznany

Urodził się 1942 roku w Bielsku-Białej. Muzykę studiował najpierw w szkole podstawowej w Katowicach, a później w Liceum Muzycznym, ale Jego pierwszym instrumentem na początku były skrzypce, a drugim perkusja. Pierwszy kontakt z jazzem to gra na perkusji w "Big Band" w Mysłowicach przy Klubie Fabrycznym. Później spotkał Waldemara Hajera, z którym grał w czasie wakacji w różnych kawiarniach nad morzem (Jastrzębia Góra) i w górach (Kudowa Zdrój, Jelenia Góra).
W 1961 roku po maturze w SL.T.Z.N zdał egzamin na chemię w UAM i przeniósł się do Poznania. Tutaj bardzo szybko zaczął grać w zespole klubu ”Od Nowa” z Andrzejem Fröhlichem - piano i trąbka, Tadeuszem Franką - puzon, Henrykiem Pawlaczykiem - saksofon tenorowy i klarnet oraz Wiesławem Pniewskim - kontrabas.
W klubie ”Od Nowa” grał z przerwami aż do wyjazdu do Szwecji w lipcu 1968 roku.
W roku 1968 przez krótki okres grał razem z Hubertem Szymczyńskim -gitara basowa i Wojtkiem Skowrońskim - fortepian, śpiew w zespole ”Hubertusy”. Z tym trio wziął udział w imprezie ”Jazz nad Odrą”, w której Wojtek zdobył wyróżnienie publiczności i I miejsce w klasie wokalistów. Mój czas spędzony z Wojtkiem jak również Hubertem przypominam sobie jako czas mojego zadowolenia, o_350_js_02rostok.jpggdyż granie z tak utalentowanymi osobami przynosiło mi zawsze ”a big happing” . Tymi słowami Pan Jerzy wspomina współpracę z zespołem "Hubertusy".
Do Szwecji dojechał do zespołu Jocker Quartet z Henrykiem Pawlaczykiem, Jimy Bownikiem i Janem Jabłońskim jako liderem zespołu.
Po zakończeniu współpracy z Janem Jabłońskim Jego kontakty z muzyka ograniczyły sie do sporadycznych występów w różnych orkiestrach w Szwecji.

W roku 1974 podjął pracę w firmie Ericsson Norrkoping (w swoim zawodzie - jako chemik) i od tej pory Jego kontakt z muzyką jest ograniczony. Niemniej grał na skrzypcach w amatorskiej orkiestrze symfonicznej jak również w miejscowym "Big Band Air Craft".
Od 2007 jest na emeryturze i gra z kilkoma rówieśnikami (w Norrkoping) od czasu do czasu aby zadowolić duszę swingową.
19.11.2009 roku po 41 latach zagrał koncert w towarzystwie Huberta Szymczyńskiego (klub Trappen w Norrkoping Szwecja). Na zdjęciu Ewa Stańko - voc, Jerzy Skowronek - dr, Jan Erik Andersson - bg i Hubert Szymczyński - p)

o_js_600_skoszymstanko.jpg

Jerzy Skowronek - 14.10.2009

 


g_250_ln_008.jpg
Lech Niedźwiedziński - gitara (Woytek Band 1986-1990)
foto Maciej Mańkowski 1987 (sesja zdjęciowa do płyty "Jak się bawisz?")
foto Piotr Przybylski 2007 (Poznań Blue Note 12/13.01.2007 - koncert pamięci Wojtka w V rocznicę śmierci)
foto Muzykorama, Kościan 1986, foto Jacek Kuik

Urodził się 23.04.1948 roku w Lesznie.
Gitarzysta, wokalista, kompozytor, od 1964 roku na scenie. Współpracował z zespołami: Emil i dentyści, Hades, Jupiter, Imperium, Replay i Transfer oraz w grupie Hot Mix utworzonej przez niego, który po reaktywacji przyjął nazwę Droga do nieba. Obecnie występuje m.in. w zespole Rhythm Machine.
Szczegółowe informacje na stronie L. Niedźwiedzińskiego.

Wspomnienie o Wojtku.
Współpracę z Wojciechem Skowrońskim rozpocząłem jesienią 1986 r. W zespole Wojtka zwolniło się miejsce gitarzysty, bo grający dotychczas Tomek Dziubiński dostał kontrakt zagraniczny. Do zespołu zarekomendował mnie Wiesław Lustyk - perkusista z którym grałem wcześniej w rockowej grupie Replay. Wojtkowi bardzo odpowiadał mój styl gry oparty na rytmie bo
o_600_1477dk_ln.jpg
przecież szybkie boogie i podziałowe partie wokalne wykonywane scatem to jego żywioł. Ten styl śpiewu był znakiem rozpoznawczym Wojtka. Po kilku próbach pojechałem na trasę „ Dinozaury polskiego rocka” organizowaną przez Franciszka Walickiego. Występowaliśmy w większych miastach Polski grając wspomnieniowy repertuar z lat 60-tych wraz z Wojciechem Kordą, Andrzejem Nebeskim, Katarzyną Sobczyk, Heleną Majdaniec i muzykami grającymi niegdyś w „kolorowych” zespołach polski big-beatowych.
Trasa była dużym wydarzeniem muzycznym anonsowanym i relacjonowanym w telewizji. Nasz koncert zarejestrowano w Chorzowie (1986). Telewizja poznańska nagrała nasz występ w Auli Uniwersyteckiej w Poznaniu (1987).
W 1988 roku występowaliśmy na festiwalu „Leverkusener Jazztage” w hali miejskiej Leverkusen w Niemczech. Po festiwalu była krótka trasa w niemieckich klubach muzycznych (Stuttgart, Solingen). Festiwal organizowany jest co roku do dziś i prezentuje jazzowych artystów z całego świata. W Polsce graliśmy regularne koncerty, co było naszym źródłem utrzymania. Warto zaznaczyć że grając w niemieckich klubach graliśmy bluesy i standardy jazzowe obok polskojęzycznych rock and rolli i boogie. o_600_0007dk_ln.jpgNiestety w latach 80-tych w Polsce na klubowe granie w tym stylu należało do rzadkości. W 1988 r zarejestrowaliśmy udany koncert w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu. Ponownie wyjechaliśmy na Festiwal do Leverkusen w 1989r i koncerty do Berlina i Kolonii. Graliśmy również za wschodnia granicą. W tymże roku wystąpiliśmy dla Polonii na Białorusi i Litwie. Również w 1989 r. występowaliśmy na festiwalu w Opolu z piosenką Katarzyny Gaertner „Kozi Blues” – niestety bez powodzenia jeśli chodzi o laury. Na przełomie 1990/91 roku zawiesiliśmy działalność ze względu na chorobę Wojtka i konieczną rekonwalescencję po operacji. Niestety wokalnie Wojtek już nie odzyskał sprawności i już więcej niczego nie zagraliśmy. Pozostały nagrania: LP „Jak się bawisz” nagrana w czerwcu 1987 w studio PR „Giełda” w Poznaniu. Również w tym studio nagrywaliśmy piosenkę do programu TV „Dziecko potrafi” oraz podkład muzyczny do filmu reklamowego zdaje się samochodu „Polonez”(?!). Występowaliśmy jako „Woytek Band” w stałym składzie: Wiesław Lustyk - perkusja, Lech Niedźwiedziński - gitara, Zenon Strzałkowski - gitara basowa oraz zmieniający się keyboardziści na występach w kraju gdy akompaniowaliśmy również innym wykonawcom: Andrzej Mikołajczak, Ryszard Szutta (także saksofon), Zygmunt Szram, Jerzy Grabowski. Tak w skrócie i w oparciu o zawodną nieraz pamięć wyglądałby ten fragment w działalności artystycznej Wojciecha Skowrońskiego przypadający na drugą połowę lat 80-tych.

Lech Niedźwiedziński - 23 marzec 2009

Zapraszam na oficjalną stronę http://republika.pl/lechniedzwiedz/
oraz http://myspace.com/lechniedzwiedzinski/



Wybrana dyskografia:

LP 113 Wifon 1987
Wojciech Skowroński
Jak się bawisz?


d_600_lp_87_01_02.jpgd_600_lp_87_01_01.jpg

















opis patrz Dyskografia


Funky Fun - Lech Niedźwiedziński

do_600_funkyfun_01_01.jpgdo_600_funkyfun_01_02.jpg

Materiał autorski wyprodukowany przez Lecha Niedźwiedzińskiego z 2003 roku.

 

Funky Band - Lech Niedźwiedziński

CD "Miłość jak głód" 2017

Lech Niedźwiedziński - gitara, vocal; Jacek Tamborski - gitara; Witold Kalitka - gitara basowa i Tomasz Boguś - perkusja

gościnnie zagrał Andrzej Mikołajczak - organy (realizacja i mastering nagrań)

do_600_cd_milosc-jak-glod.jpgdo_600_cd_milosc-jak-glod_tyl.jpg

g_600_pl36.jpg
Przemysław Lisiecki - perkusja (Blues Trio - 1971; Blues & Rock - 1971-1975; Woytek S. Boogie Man - 1983; Wojciech Skowroński Trio - 1984-1986)
foto czarno białe z arch. Przemka Lisieckiego, autor nieznany 1972 (Warszawa - "Stodoła")
foto 1967 Birbanci z arch. P. Lisieckiego
foto 1970 Waganci: H. Łużny, J. Kukulski, P. Lisiecki, A. Jantar, P. Kuźniak i L. Raczyński z arch. P. Lisieckiego
foto kolorowe Piotr Przybylski 2009 (Poznań 04.06.2009)
foto z Wojciechem Kordą - Piotr Przybylski (Poznań 15.09.2010)
foto Blues Trio 1971 Marek Karewicz
foto za perkusją Katarzyna Lisiecka (Podczas koncertu pamięci Wojtka Skowrońskiego 10.07.2010)

Urodził się w Poznaniu 1 września 1950 roku. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 71, gdzie juz w wieku 11 lat występował ze szkolnym zespołem grając na instrumentach perkusyjnych (p. Ellmann) oraz śpiewał w szkolnym chórze (p. Kasprzak).
Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w 1964r. wyjechał na obóz letni, gdzie z kolegami założył pierwszy zespól big - beatowy "Stokrotki" - nazwa zespołu pochodziła od nazwy domku, w którym mieszkali. W repertuarze mieli piosenki Beatlesów, Paula Anki, Cliffa Richarda. Zespół wystąpił w Poznaniu podczas festynu na Rynku Jeżyckim w 1964 roku, za nagłośnienie służyła wtedy aparatura wozu "Radiofonizacji Kraju" czyli dwa głośniki zamontowane na tym samochodzie marki Lublin. Po rozpoczęciu nauki w Liceum nr 4 został zaproszony przez Andrzeja Iskrę oraz Henryka Piaseckiego do współpracy w szkolnym zespole big - beatowym, zespół wystąpił wiele razy na różnych szkolnych akademiach, trwał w tym składzie tylko rok, do momentu ukończenia liceum przez Andrzeja Iskrę i H. Piaseckiego. W roku 1965 brat Przemka - Wojciech założył własny zespół "Roztrzepańcy " który składał się początkowo z 4 osób: A. Iskry (gitara solowa), H. Piaseckiego gitara basowa, W. Lisieckiego (organy, śpiew) oraz P. Lisieckiego (perkusja), później dołączył kolejny gitarzysta - Tomasz Jaśkowiak. Zespół występował na wielu imprezach masowych - Spotkania z Piosenką pod patronatem Pałacu Kultury oraz Expresu Poznańskiego, na szkolnych akademiach w Liceum nr 4 oraz różnych festynach organizowanych przez ówczesne organizacje młodzieżowe. Zespół ten zdobył kilka dyplomów na różnych przeglądach, rozpadł się po dwóch latach. Kolejną grupą założoną przez Wojciecha Lisieckiego w 1967 roku byli "Birbanci", był to zespół do nagrań przy Polskim Radiu w Poznaniu. W jego skład wchodzili: Wojciech Kubiak (gitara solowa), Michał g_600_pl04.jpgStuligrosz (gitara rytmiczna), Wojciech Lisiecki (organy, śpiew) oraz Przemysław Lisiecki (perkusja). Zespół dokonał wielu nagrań, które były prezentowane na antenie audycji "Grająca Szafa"; wszystkie utwory skomponował Wojciech Lisiecki, teksty napisali Piotr Moszyński, Wojciech Lisiecki. Zespół występował na tzw. "Fajfach" czyli imprezach tanecznych zaczynających się o godz. 17 (Five O' clock) organizowanych na terenie klubu ZNTK przy ulicy Roboczej w każde czwartki oraz soboty. Istniał tylko niecały rok. W roku 1968 Przemysław Lisiecki został zaproszony do współpracy z zespołem "Bardowie" który grał w klubie studenckim "Pod Maskami”, występowali tam ówcześnie znani poznańscy muzycy Kazimierz Plewiński (gitara basowa, organy), Jerzy Korman (gitara solowa - ex Czerwono Czarni), Grzegorz Korczyński (organy) oraz Wojciech Lisiecki (śpiew). Po zmianie klubu na "Nurt" nastąpiła również zmiana składu, doszedł Janusz Murawski (gitara basowa), Wojciech Kurowiak (gitara solowa), Paweł Dubowicz (organy), następnie Piotr Piber (organy, sekcja dęta). Zespół wygrał półfinał Ogólnopolskiego Konkursu beatowego, w finale zajął 3 miejsce po zespołach Dżamble, Romuald i Roman, a w 1969 roku wystąpił na festiwalu Jazz Nad Odrą. Z Bardów P. Lisiecki poszedł do zespołu "Waganci" gdzie śpiewała Anna Szmeterling późniejsza Anna Jantar) przy Estradzie Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze. W 1970 zespół dokonał nagrań dla Polskiego Radia, wydał płytę tzw. Czwórkę - singla z 4 piosenkami (N 0634 - Polskie Nagrania), wystąpił na Festiwalu w Opolu, Festiwalu Piosenki Wojskowej w Kołobrzegu (był to obowiązek dla wielu zespołów). Po roku współpracy P. Lisiecki postanowił rozpocząć studia na Uniwersytecie UAM w Poznaniu i odszedł z Wagantów. Po kilku miesiącach dostał od Huberta Szymczyńskiego propozycję dołączenia do zespołu "Tramp" gdzie solistką była Zdzisława Sośnicka, był to zespół grający muzykę Rhythm & Bluesową w tamtych czasach tępioną przez władze, mimo to udało się zespołowi wystąpić kilka razy w TVP, zagrali kilka prestiżowych koncertów w Auli Uniwersyteckiej z takimi sławami jak "Omega", "Locomotiv GT" oraz g_600_pl33.jpg„Breakout” pod patronatem Estrady Poznańskiej. Z braku imprez zespół rozpadł się na wiosnę 1971. Po kilku tygodniach (w połowie 1971 roku) P. Lisiecki dostał propozycje współpracy z Wojciechem Skowrońskim w "Blues Trio", ponieważ nie było basisty zaproponował Andrzeja Iskrę i tak powstał trzon zespołu, przemianowanego w 1972 roku na "Blues & Rock". Zespól "Blues Trio" wystąpił w wielu poznańskich klubach studenckich "Piekłoraj", "Nurt", "Od Nowa", "Sęk" oraz rozpoczął trasy koncertowe po całym kraju. Dokonał nagrań dla PR 1 Polskiego Radia. Po przyjściu nowego managera Macieja Dobrzyńskiego nastąpiła zmiana nazwy i powiększenie zespołu o trio wokalne oraz gitarę. Zespół występował na wielu koncertach w kraju i za granicą, na Festiwalach w Opolu, Jazz Jamboree, Bratysławska Lira, Deutche Radio w Kolonii (WDR), gdzie wielokrotnie jako jedyny zespół z Bloku Wschodniego grał z wieloma kapelami z Holandii, Niemiec, Anglii. Dokonał wielu nagrań płytowych i radiowych, piosenki wykonywane przez Blues & Rock zajmowały pierwsze miejsca na pop listach PR 1 i 3 Polskiego Radia. „Blues & Rock” występował na estradach z największymi gwiazdami jak: Cz. Niemen, Breakout, Czerwone Gitary, Stan Borys, Grupa Organowa Krzysztofa Sadowskiego, Asocjacja Hagaw i Andrzej Rosiewicz, Maryla Rodowicz i inni. Przemysław Lisiecki współpracując z PSJ w Warszawie zagrał na Jazz Jamboree w 1973 roku z Ptaszynem Wróblewskim, Zbigniewem Muniakiem oraz Tomaszem Szukalskim na koncercie poświęconym pamięci Krzysztofa Komedy. W roku 1974 na JJ zagrał w sekcji rytmicznej z Big Bandem "Stodoła" akompaniując Wojtkowi Skowrońskiemu razem z Andrzejem Iskrą. Wielokrotnie akompaniował w sekcjach rytmicznych wielu znanym artystom i grupom wokalnym jak: "Partita", "Alibabki" Mieczysław Fogg, Danuta Rinn, Joanna Rawik i wielu innym. W roku 1975 Przemysław Lisiecki dostał propozycje wyjazdu na kontrakt do RFN z zespołem Krzysztofa Sadowskiego i Andrzeja Dąbrowskiego, grali tam cztery miesiące w znanych klubach Hamburga i Berlina Zachodniego. W roku 1976 Lisiecki wyjechał na kontrakt do Finlandii gdzie grał prawie 14 miesięcy w najlepszych Hotelach, od Helsinek po Rovaniemi za kręgiem polarnym. W roku 1977 nastąpiła zmiana muzyków w zespole pod kier. Andrzeja Rzeźniczaka sax), grali ponownie w Finlandii 6 miesięcy. Po powrocie z drugiego wyjazdu do Finlandii Lisiecki kolejny raz rozpoczął współprace z Wojciechem Skowrońskim, zaproponował na gitarę Andrzeja Rogala a na gitarę basową Marka Wojciechowskiego natomiast kierownictwa artystycznego podjął się Andrzej Kosmala. W tym czasie zespół dokonał nagrań dla Radia Katowice wystąpił na wielu koncertach w kraju, jednak nie utrzymał się długo ze względu na małe zainteresowanie wówczas taką muzyką. W roku 1979 Lisiecki postanowił wyjechać za granice z powodu ciężkiej sytuacji ekonomicznej w Polsce, szczególnie dotkliwej dla artystów chcących grać ambitną muzykę.
Dostał propozycje od warszawskich muzyków i w roku 1980 wyjechał do Norwegii, gdzie spędził prawie 15 lat (z przerwami). W większości muzyka grana w Norwegii to Rock oraz światowe hity.
o_600_pl3887.jpg

W roku 1985 postanowił zakończyć prace za granicami kraju i ponownie nawiązał współpracę w Wojtkiem Skowrońskim, gdzie na basie grał jego brat Wojciech Lisiecki. W tym składzie dokonali sporo koncertów w RFN (Jazz Festiwal w Leverkusen, Kolonia), jednak w koncepcji artystycznej Skowrońskiego (boogie) gitara basowa nie za bardzo pasowała i postanowił zaangażować gitarę solową - doszedł Tomasz Dziubiński. Po kilku miesiącach prób i ogrania repertuaru zespół nagrał pierwszą płytę w stylu Boogie Woogie w Polsce - "Fortepian i Ja". W tym składzie wystąpili kilka razy w TVP, zagrali kilkadziesiąt koncertów, jednak w Polsce ta muzyka nie była "na czasie" co przyczyniło się do rozwiązania zespołu. Przemysław Lisiecki założył własny zespół "Lucky Weekend Orchestra", który prowadzi do chwili obecnej. Zespół wykonuje muzykę zróżnicowaną, w zależności od zapotrzebowania, od standardów Jazzowych, starego dobrego Rock and Rolla po "covery" wykonawców muzyki pop. W roku 2006 był jednym z organizatorów koncertu w "Blue Note" poświęconego 40 - leciu istnienia zespołu "Bardowie" na którym wystąpili muzycy współpracujący z Bardami przez 40-letni okres działalności zespołu.
Przemysław Lisiecki jest zapraszany na różne imprezy, na przykład koncert poświęcony pamięci Tadeusza Nalepy w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych I Dziennikarstwa w Poznaniu - transmitowany na żywo przez Radio Merkury w Roku 2007 oraz w 2008, Bal Polonii w Berlinie z zespołem "Bardowie " w roku 2006 oraz 2007, występy z zespołem Wojciecha Kordy - miedzy innymi zagrali na otwarciu Muzeum Rocka w Gdyni powstałego z inicjatywy Franciszka Walickiego w roku 2006. Z Wojciechem Kordą współpracuje do dnia dzisiejszego.
g_600_pl01.jpgo_600_4928_pl.jpg

 


Źródło: Przemysław Lisiecki - 15 maj 2009

Wybrana dyskografia:

g_600_pl34.jpgg_600_pl35.jpg
EP N-0634 MUZA 1970
Waganci

Waganci: A. Jantar, P. Kuźniak, J. Kukulski, R. Jarmużek, P. Lisiecki


d_600_sp_bar_01.01.jpgd_600_sp_barlive_01_02.jpg
EP N-0712 MUZA 1972
Blues & Rock

(opis w dyskografii)

d_600_lp_73_01_01.jpgd_600_lp_73_01_02.jpg
LP SXL 0799 MUZA 1973
Blues & Rock
opis patrz Dyskografia

d_600_lp_85_01_01.jpgd_600_lp_85_01_02.jpg
Poljazz 1985
Wojciech Skowroński
Forterian i ja


g_600_pl28.jpg
Przemysław Lisiecki i Andrzej Iskra (jako zespół "Roztrzepańcy") jeszcze przed współpracą z Wojtkiem Skowrońskim

g_600_100727_pl012.jpg

Dyplom Przemysława Lisieckiego z Opola '72
z arch. Przemysława Lisieckiego
 






g_600_eo0001x.jpg
Edmund Klaus - gitara (BLUES & ROCK w latach 1973-1976)
foto czarno białe autor nieznany 1975
foto kolorowe Piotr Przybylski 2006 (Poznań październik 2006)

Urodził się 19.10.1947 roku w Gorzowie Wlkp.
Od 5 roku życia pobierał naukę gry na fortepianie u ojca - nauczyciela muzyki, którą kontynuował w PPSM w Poznaniu w klasie skrzypiec. W latach 1961-1966 naukę kontynuował w szkole średniej w Technikum Budowy Fortepianów w Kaliszu, po ukończeniu której w 1970 r. został absolwentem ŚSM. W latach 63-64 wraz z Wojciechem Skowrońskim należał do PSJ. Od 1964 roku podjął współpracę z Estradą Poznańską. Lata 1968-1969 został członkiem grupy HAPPENING i ASPEKT w składzie: E. Klaus, Ryszard Klaus (brat Edmunda), Włodzimierz Maliszewski, Aleksander Maliszewski, Leszek Kubiak. W 1969 roku nastąpiły zmiany personalne w zespole ASPEKT, w którym oprócz Klausa grali także Piotr Kałużny (instr. klawiszowe), Eugeniusz Orlicki (bas) i Waldemar Majewski (perkusja),grupa istniała do 1973 roku.
Od 1973-1976 dołączył do zespołu BLUES & ROCK Wojciecha Skowrońskiego, z którym to w 1976 roku nagrał LP "Wojciech Skowroński" (patrz dyskografia).
o_600_1392_klaus.jpg
Po opuszczeniu Blues & Rock jesienią 1976 rozpoczął współpracę z grupą STUDIO, w której śpiewała Zdzisława Sośnicka. OD 1977-1997 występował w orkiestrze, której kierownikiem muzycznym był Zbigniew Górny. Jednocześnie występował z orkiestrą ALEX BAND, którego solistą był wtedy Krzysztof Krawczyk. Oprócz Klausa skład tworzyli: Aleksander Maliszewski (instr. klawiszowe), Andrzej Tylec (perkusja), Jacek Nowak (bas), Andrzej Rzeźniczak (saksofon) i Marian Napieralski (trąbka) był to jednocześnie pierwszy skład orkiestry p/k A. Maliszewskiego, z którą dokonał wielu archiwalnych nagrań studyjnych jak i koncertowych, miało to miejsce w latach 78-79. W roku 1979 grał w zespole Urszuli Sipińskiej, koncertując między innymi w USA, ZSRR, Rumuni NRD, współpraca trwała rok.

Po 1994 roku przyszły kolejne zmiany. W Poznaniu powstały zespoły Gipsy Swing, Musette Quartet, który w 2003 roku zmienił nazwę na  New Musette Quartet. Oprócz Klausa zespół tworzą lider Wiesław Prządka (akordeon), Zbigniew Wrombel (kontrabas) oraz Andrzej Mazurek (perkusja)  a gościnnie śpiewają Hanna Banaszak i Jacek Kotlarski


opracował Piotr Przybylski, czwartek, 07.05.2009

Zapraszam na blog Edmunda Klausa
http://www.edmundklaus.blogspot.com

g_600_Franczyszyn_1-_-12.jpg
 
g_600_Franczyszyn_3-_-20.jpg
Blues & Rock (1975): Edmund Klaus, Eugeniusz Orlicki, Wojciech Skowroński i Waldemar Majewski (fot. Wiktor Franczyszyn)
 
g_600_bar_plaiek.jpg
Blues & Rock (1974): Przemysław Lisiecki, Andrzej Iskra i Edmund Klaus (fot. E. Smoliński)

Wybrana dyskografia:


d_600_lp_76_01_01.jpgd_600_lp_76_01_02.jpgLP SX 1376
Pronit 1976
Wojciech Skowroński













opis patrz Dyskografia



do_600_0004-1.jpgdo_600_0004-3.jpg
















Musette Quartet - "Kocham Paryż" 1995


do_600_0007-1.jpgdo_600_0007-2.jpg
















New Musette Quartet - "Besame Bucho" - 2004


do_600_0010-2.jpgdo_600_0010-2.jpg
















New Musette Quartet - "Inspiracje - Live"

 
Galeria:

g_600_klaus001.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Musette Quartet ok. 2003
Wiesław Prządka, Edmund Klaus, Andrzej Mazurek i Leszek Ranz.

g_600_klaus002.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Czasy współpracy z orkiestrą Zbigniewa Górnego
Andrzej Ellmann i Edmund Klaus
 
  g_800_PICT1392d_efekt.jpg
 
g_800_musette.jpg
 
 

o_600_0453_am.jpg

Andrzej Mikołajczak - instrumenty klawiszowe
ur. 22.05.1946 - zm. 23.10.2022 w Poznaniu (Drumlersi - 1968; Nowi Polanie - 1968; Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego - 1969-1971; Test - 1971-1974; Igloo Band 1981-1983; Woytek Band 1986-1988; Korda-Nebeski Band 2009-2011; Wojciech Korda i Niebiesko-Czarni od 2011-2015)
foto 2013
foto kolor Piotr Przybylski Dni Pyrlandii - Poznań czerwiec 2009
foto czarno białe Jacek Kuik (Krzysztof Basa, Wojciech Skowroński i Andrzej Mikołajczak)
foto kolor autor nn "Sursum Korda" 2011 Aula UAM w Poznaniu (W. Korda, P. Śledź, K. Jarmużek, M. Kajper i A. Mikołajczak)
foto Grupa ABC Marek Karewicz (H. Szymczyński, A. Michalski, A. Nebeski, Zb. Karwacki, A. Mikołajczak i W. Skowroński)

Przedstawiam dziś studio, jakże odmienne od dotychczas  prezentowanych. Jego właścicielem jest Andrzej Mikołajczak (urodzony 22 maja 1946 roku w Poznaniu), znany instrumentalista, kompozytor i aranżer. Przez przyjaciół zwany "Mały", rozpoczynał karierę w latach sześćdziesiątych na falach muzyki "Mocnego Uderzenia" lub jak niektórzy wolą "Big-Beatu". Grał na instrumentach klawiszowych w takich zespołach jak: Nowi Polanie, ABC, Test. Jego największy przebój, to śpiewana przez Halinę Frąckowiak piosenka "Napisz proszę". Później współpracował z Wojciechem Kordą aż w końcu wyjechał "w świat" grając i ... ciułając pieniądze. Chciał być samowystarczalny i niezależny. Pod koniec lat 70-tych trafił do poznańskiego studia nagrań Polskiego Radia i nagrał sam kilka własnych kompozycji, korzystając z instrumentów elektronicznych. Miałem okazję uczestniczyć w tej sesji nagraniowej. Był to 50 chyba początek zainteresowań Andrzeja realizacją nagrań. Dalsze wyjazdy do krajów skandynawskich i Japonii umożliwiły mu zdobycie funduszy na nowe instrumenty. Pamiętam jak Andrzej kiedyś wrócił z Japonii bez żadnych rzeczy, w tym co miał na sobie i ze szczoteczką do zębów ale w rękach dzierżył dwa nowoczesne instrumenty klawiszowe. Nie stać go było na opłacenie nadbagażu lotniczego. I tak powoli budował swoje instrumentarium. Jego kompozycje zaczęły kupować zachodnie wytwórnie płytowe. Trzeba było gdzieś to nagrywać. Poczucie niezależności i samowystarczalności, doprowadziło go do zbudowania kilkanaście lat temu, we własnym domu studia nagraniowego. To co z początku miało służyć wyłącznie jemu, przekształciło się w studio szerokiego grona muzyków.
Zaczęło się niewinnie. Jeden kolega chciał coś nagrać, później drugi i trzeci itd... W ten sposób dzisiaj studio "A-Mix" jest znane w poznańskim (i nie tylko) środowisku muzycznym.
 
Andrzej Bąk
 

Do 2015 roku Andrzej występował Wojciechem Kordą, z którym wystąpił m. in. podczas jubileuszowych koncertów - "Sursum Korda" (50-lecie pracy artystycznej Wojtka Kordy), 50-lecia Sopockiego "Non - Stop" w towarzystwie Wojtka Kordy i zespołu Polanie. Od 2015 do 2021 występował z zespołem Marek Majka & Obłędni w roli muzyka oraz realizatora dźwięku obu płyt "Z żywymi napiję się wódki" (2015) i "Spotkanie" (2019). W latach 2016-2018 współpracował z zespołem Nocne Taxi.
We wrześniu 2022 roku stan zdrowa Andrzeja drastycznie się pogorszył. Zmarł 23.10.2022 roku w Puszczykowie.
Pochowany został 2.11.2022 na cmentarzu Junikowo w Poznaniu. W ostatniej drodze towarzyszyła Mu rodzina oraz spore grono przyjaciół...
Spoczywaj w pokoju Andrzeju... :(
 
o_600_0001_am.jpg g_600_ts001.jpgo_600_0002_am.jpgg_600_pp0001.jpg

Wybrana dyskografia:

d_600_lp_87_01_01.jpgd_600_lp_87_01_02.jpgLP-113
Wifon 1987

Wojciech Skowroński
Jak się bawisz?

Bistro "Euforia" / Zwariował cały świat / Po nas choćby potop / Bielszy niż śnieg / Co wart ten świat bez ciebie / Nie będzie ta, to będzie inna / Póki trwa szaleńczy taniec / Mnie nic do tego / Wierzyć w noc / Lecz głupiego życia żal

opis patrz w Dyskografii.
fot. Maciej Mańkowski
 
d_600_cd_01_01.jpg
CD 980 983-9 d_600_cd_abc_01_02.jpg
Polskie Radio 2003
(Polskie Nagrania 1970)
Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego
Razem z nami / Zabiorę cię ze sobą / Gdzie jest wczorajszy dzień / Nie chodź do domu / Za mną nie oglądaj się / Za dużo chcesz / Wspomnienie z Sopotu / Nie potrzeba mi nic / Przeminęło z wiatrem tyle dni / Nie szukaj jej / Droga do gwiazd / Ktoś / Oj czekam ja czekam / Pożegnaj mnie dziewczyno / Chcę ci dać zachwyconych oczu błysk / Nie tą drogą / Napisz proszę / Polowanie na muchy - instr. / Polka - instr.
fot. Marek Karewicz
 
 
d_600_test_pr_tyl.jpg d_600_test_pr_przo.jpg Test 2008
Nagrania radiowe 1971-1975
Antonina / Do zobaczenia / Pójdę z tobą w świat / Sam sobie żeglarzem / Masz wszystko to, co trzeba mieć / Na twojej dłoni
/ Przygoda bez miłości / Żółw na Galapagos / Wybij sobie z głowy / Po horyzontu kres / Świat jaki jest / Livin' In The Sin / Smoke on the water / Śnij o mnie / Inna jest noc / Gdy gaśnie w nas płomień / Bez problemów / Nie bądź taka pewna siebie / Walcz o życie / Keep on rolling
fot. Marek Karewicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
d600_cd_test_01.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
d600_ep_test_01.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
d_700_cd1_abc_1_1.jpg.jpgd_700_cd2_abc_2_1.jpg.jpg
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
d_600_cd_orm_01_01.jpg
 
d600_nowi-polanie-01.jpg
g_600_0478_zsz.jpgZygmunt Szram - klawisze (Woytek Band - 1987-1988)
foto Piotr Przybylski 2009

Urodził się w 1953 r. w Zbąszyniu. Dzieciństwo i młodość spędził na Śląsku. Tam też w roku 1976 ukończył Akademię Muzyczną w Katowicach na wydziale muzyki jazzowej i rozrywkowej. Jest kompozytorem, aranżerem, pedagogiem, publicystą i instrumentalistą (instrumenty klawiszowe, fortepian, akordeon, puzon).
Pracował w Filharmonii Śląskiej w Katowicach, w Operze Śląskiej w Bytomiu, Orkiestrze PRiTV Jerzego Miliana w Katowicach i Orkiestrze Zbigniewa Górnego w Poznaniu (prawie przez 10 lat – od stanu powojennego aż do formalnego rozwiązania tej i wszystkich innych orkiestr radiowych w Polsce). Grał też między innymi w zespole Bolter Band (ze swą żoną Iwoną Maciejewską – wokalistką tej formacji) oraz z grupą Woytek Band - Wojciecha Skowrońskiego.
Jako pedagog uczył interpretacji piosenki oraz aranżacji i historii jazzu w Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu. Wykładał też na Akademii Muzycznej w Poznaniu (zasady improwizacji, harmonia i literatura jazzu). Jako publicysta pisywał między innymi dla takich czasopism jak „Muzyk” czy „Instrumenty klawiszowe”.g_500_ln0015.jpg
Prowadził też własną orkiestrę jazzową (o nazwie „Orkiestra Zygmunta Szrama”), którą wywiódł z absolwentów prowadzonego wcześniej przez siebie big-bandu wspomnianego Zespołu Szkół Muzycznych (w swoim czasie zdobył on II miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Big-bandów w Nowym Tomyślu).
Głównie znany jako aranżer (pisał opracowania orkiestrowe dla wielu sław polskiej sceny muzycznej) oraz jako kompozytor (muzyka elektroniczna i instrumentalna, piosenki estradowe i poetyckie, utwory o charakterze pedagogiczno-jazzowym).
Obecnie jest aktywnym muzykiem.

Moje wspomnienie o Wojtku Skowrońskim
.
Pierwszy raz spotkałem Go na festiwalu „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu. On – jeden z uczestników i jeden z późniejszych laureatów, ja – wagarowicz ze Średniej Szkoły Muzycznej w Bytomiu, zafascynowany wówczas jazzem tradycyjnym. Nie wiem dlaczego, ale pamiętam Jego występ do dziś. Musiał wywrzeć na mnie duże wrażenie, skoro wiele innych znakomitych zespołów nie jestem już w stanie sobie przypomnieć.
Kto mógłby przypuszczać, że nasze losy skrzyżują się ze sobą wiele lat później – w Poznaniu. Pracowałem wówczas w orkiestrze Zbyszka Górnego, a Wojtek potrzebował klawiszowca. Zgodziłem się i tak poznałem wspaniałego człowieka, który oczarował mnie swą osobowością i pasją, z jaką oddawał swe życie muzyce.
Polubiliśmy się. Na trasach koncertowych wiele przebywaliśmy głównie ze sobą, prowadząc nie kończące się dysputy o muzyce. Ja podziwiałem jego umiejętności, On – moją wiedzę. Snuł plany na przyszłość. Marzył o występach z wielką orkiestrą u boku, taką jak choćby big-band. Chciał, abym pisał dla niego aranże. Wciąż mi pokazywał, co, gdzie i jak mogłoby zabrzmieć. Niestety, nigdy nie zabrzmiało. Wspólne plany przerwała Jego choroba.
Spotykaliśmy się jeszcze. Wraz z moją żoną Iwoną (wokalistką zespołu Bolter) odwiedziliśmy Go w Jego nowym domu w Tucznie, gdzie spędziliśmy Sylwestra. Oczywiście zabrałem ze sobą swoje klawisze. Bawiliśmy się grając i śpiewając – takie domowe jam-session. Jednak planów już nie snuliśmy.
Wojtka nie są w stanie opisać żadne słowa. Nawet jego płyty są tylko bladym odbiciem tego, co działo się na koncertach. Potrafił dosłownie doprowadzić do czerwoności i wspólnej ekstazy każdą publiczność. To było po prostu niesamowite i nie znam innego muzyka, który mógłby Mu w tym dorównać. Był nie tylko świetnym pianistą i wokalistą – był przy tym prawdziwym showmanem, który zarażał wszystkich dookoła swoją muzyką, jeśli tylko stał przy nim jakiś fortepian.
Co ciekawe, tworzywem którym zarażał wcale nie były Jego popularne piosenki. Był nim blues, a zwłaszcza jedna z jego odmian – boogie-woogie. Jego improwizacje porywały – żywiołowością, pomysłowością, wirtuozerią i naturalnym czuciem bluesa. Takich rzeczy nie można się nauczyć – trzeba je mieć we krwi. Mieliśmy w osobie Wojtka jednego z najwspanialszych bluesmanów, jakich wydała polska ziemia. Zawsze będę dumny, że byłem Jego przyjacielem.

10 czerwiec 2009 Zygmunt Szram

Zapraszam na Oficjalną stronę Zygmunta Szrama - http://zygmuntszram.prv.pl

g_250_wm_rj30.jpgWaldemar Majewski - (Blues & Rock - 1975-1976)
foto górne Rafał Jasionowicz 1976
foto dolne z arch. Andrzeja Ellmanna 1966

Urodził się 08.09.1950 roku w Poznaniu. Jest absolwentem Technikum Energetycznego. W latach 1971-1976 był uczniem Średniej Szkoły Muzycznej, a następnie w latach 1976-1980 studentem poznańskiej Akademii Muzycznej .
W wieku 16 lat podjął współpracę z pierwszym "poważnym" zespołem "Shapes Of Our Cadillac" (na zdjęciu) utworzonym w 1966 w Poznaniu.Jego skład tworzyli: Przemysław Nowicki (org), Marek Wojciechowski (bg), Waldek (dr) i Andrzej Ellmann (g). Od tego momentu Waldemar Majewski  rozpoczął swoją przygodę z muzyką. W latach 1972-1975 występował w kabarecie "Tey", następnie dołączył do zespołu "Blues & Rock" Wojciecha Skowrońskiego (1975-1976). Powrócił do kabaretu "Tey", gdzie grał także Hubert Szymczyński. g_600_ell03.jpg Trwało to do 1978 r. Od 1976 roku występował w orkiestrze Zbigniewa Górnego, skąd w 1980 na rok przeszedł do zespołu Urszuli Sipińskiej. W latach 1981-1990 pracował za granicą - w Norwegii. Jednocześnie występował ponownie z orkiestrą Z. Górnego (1984-1986), z którą dokonał wielu nagrań studyjnych. Do dnia dzisiejszego jest muzykiem aktywnym, bierze udział w bankietach, imprezach zamkniętych, chętnie się udziela w rodzinnych jem-session wspólnie ze szwagrem- Edmundem Klausem.
Współpracował z wieloma artystami naszej sceny m.in. Krzysztofem Krawczykiem, Eleni a także zespołem "Musette Quartet" Wiesława Prządki. Oprócz Prządki (acc) zespół tworzyli także Edmund Klaus (g) i Zbigniew Wrombel (b).

Opracowanie i aktualizacja Piotr Przybylski
24 czerwiec 2009

Wybrana dyskografia:

d_600_lp_76_01_01.jpgd_600_lp_76_01_02.jpgLP SX 1376 Pronit 1976
Wojciech Skowroński














opis patrz w Dyskografii

g_600_aneb01.jpgAndrzej Nebeski - perkusja (Nowi Polanie - 1968; Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego - 1969; Woytek Band 1986; Korda-Nebeski Band - od marca 2009)
foto z koncertu Old Rock Meeting, Sopot 1986, foto Marek A. Karewicz
foto Korda-Nebeski Band, Poznań 20.05.2009, foto Piotr Przybylski
foto z próby, Poznań 03.03.2009, foto Piotr Przybylski


Urodził się w Przemyślu 27.03.1939 r. Jest perkusistą i pianistą. Gry na perkusji uczył się w ŚSM w Łodzi oraz jako elew szkoły wojskowej Debiutował w szkolnych zespołach muzycznych.Grał w Reprezentacyjnej Orkiestrze WP. Z jezzowymi zespołami Włodzimierza Gulgowskiego i Zbigniewa Bizonia występował w klubie studenckim "Pod Siódemkami" w Łodzi. W latach 1963-1965 grał w zespole o_600_0009_an.jpgNiebieski-Czarni a następnie do 1968 w zespole Polanie.Od 1969-1973 prowadził założony przez siebie zespół "Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego", gdzie m.in. solistką była Halina Frąckowiak a muzykami W. Skowroński, A. Mikołajczak i H. Szymczyński. Później współpracował z różnymi zespołami estradowymi, z którymi koncertował w krajach Europy Zachodniej oraz ośrodkach polonijnych USA i Kanady.
Dokonał wielu archiwalnych nagrań dla PR, płytowych a także do filmów ("Polowanie na muchy" i "Stawka większa niż życie"). W 1976 wyjechał z Polski. Początkowo przebywał w Austrii a od 1981 mieszka w Szwecji. Współpracuje ze szwedzkimi zespołami rozrywkowymi jazzowymi, m.in. "Dixieland Society" i "Parade Street Band",o_600_an_7795.jpg oraz z polskimi muzykami mieszkającymi w Szwecji. W latach 1986-87 brał udział w koncertach "Old Rock Meeting" obok muzyków zespołów lat 60-tych m.in. z Niebiesko-Czarnymi i zespołem "Woytek Band" Wojciecha Skowrońskiego (wraz z T. Dziubińskim, K. Basą i A. Mikołajczakiem) sopockiej Operze Leśnej. Koncerty były rejestrowane i emitowane przez TVP, zostały też wydane w 5-cio płytowym albumie.
W 1992, 10 października wystąpił w poznańskiej Arenie odbył się koncert pamięci Ady Rusowicz - "Niebiesko-Czarni Adzie", tragicznie zmarłej w wypadku samochodowym w Poznaniu 01.01.1991 r. Na ten wyjątkowy koncert przyjechali także Helena Majdaniec, Wanda Kwietniewska, Wojciech Korda, Henryk Zomerski, Janusz Popławski i Włodzimierz Wander i inni. Koncert ten został zarejestrowany i wydany. W 1993 roku płyta ukazała się na rynku.
Od wiosny 2009 roku Andrzej gra w zespole "Korda-Nebeski Band" w składzie: Wojciech Korda, A. Nebeski, A.Mikołajczak, T. Dziubiński i L. Muth. Bywa bardzo często w Poznaniu i Warszawie.

Źródło: Lesksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - Ryszard Wolański
zaktualizował Piotr Przybylski
sobota, 13.06.2009


Wybrana dyskografia:

do_600_polanie_cd_01_01.jpgdo_600_polanie_cd_01_02.jpg

















Polanie 1967
CD 067 535-2
Polskie Radio 2003


d_600_cd_01_01.jpgd_600_cd_abc_01_02.jpg
















Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego
CD 980 983-9
Polskie Radio 2003
Polskie Nagrania 1970, Polskie Radio 1969

18. Polowanie na muchy - instr.
19. Polka - instr.

d_600_cd_naga_01_01.jpgd_600_cd_naga_01_02.jpg

















Niebiesko-Czarni Rock Opera "Naga"
PNCD 286
Polskie Nagrania 1995

d_600_cd_orm_01_01.jpg
















MMP 3 CD BOX 001 (MMP CD 0487 - CD 2) Metal Mind Production 2006
Limitowana edycja 1000 egzemplarzy

Nagrania koncertowe zarejestrowane podczas "Dinozaurów Polskiego Rocka"
11 i 12.07.1986 w Sopocie w Operze Leśnej.

d_dlaady_prz.jpgd_dlaady_tyl.jpg
















Niebiesko - Czarni "Koncert dla Ady"
IS 050
Intersonus 1993


Materiał zarejestrowany podczas koncertu pamięci Ady Rusowicz 10.10.1992 w poznańskiej "Arenie"

do_600_dixi_01_01.jpgdo_600_dixi_01_02.jpg

















Dixieland Society "Go marchin' in"
Dixieland Society Swede 2001
DS 002

Krążek wydany w 2001 roku w Szwecji przedstawia ostatnią płytę studyjną Nebeskiego.
W Polsce trudny do zdobycia.
Album nagrany w składzie:
Peter Malton - tp, voc
Wiesław Bernolak - bg, voc
Peter Kott - pz, voc
Robert Malton - cl, ts, as, voc
Andrzej Nebeski - dr
Goran Strandberg - p
gościnnie: Adam Wasik - p (3, i 9)

do_600_dixi_01_03.jpg

 

d_700_cd1_abc_1_1.jpg.jpg                                                                         d_700_cd1_abc_1_1.jpg.jpg

Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego

Kameleon Records KAMCD 35 (2014)

g_250_2445_td.jpgTomasz Dziubiński (Wojciech Skowroński Trio - 1985-1986; Woytek Band - 1986; Korda-Nebeski Band od marca 2009)
foto Wojtek Korda Band, Czempiń 14.06.2008, foto Piotr Przybylski
foto Korda-Nebeski Band, Poznań 10.10.2009, foto Piotr Przybylski
foto sesja zdjęciowa do albumu "Fortepian i ja" 1985,  foto Rafał Jasionowicz

Urodzony 13 kwietnia 1943 r.
Założyciel, współzałożyciel oraz członek wielu zespołów muzycznych z których najważniejsze to: Zespół Jazzowy Andrzeja Froehlicha, „ROCK-HALL”, Zespół Jazzowy Zygmunta Wicharego, Poznańscy Trubadurzy, ”MY”, Bardowie, Tarpany, OJP-Polne Kwiaty, Trio Krzysztofa Sadowskiego, Grupa TEST, Kanon-Rytm, Wanderpol, Kwintet Aleksandra Mazura, Trio Wojciecha Skowrońskiego, Woytek Band Wojciecha Skowrońskiego, Boogie - Woogie, „Sequence Band”, Tomasz Dziubiński Band. Obecnie współpracuję z Wojciechem Kordą.

Wspomnienie o Wojtku.

W kwietniu 1985 roku Wojciech Skowroński reaktywuje swoje TRIO z moim udziałem na gitarach akustycznej i elektrycznej i Przemkiem Lisieckim ma perkusji. Prawie codzienne próby nad nową płytą Wojtka odbywały się u niego w domu w o_600_5449_td.jpgPoznaniu przy ulicy Szelągowskiej. Razem z Wojtkiem wpadliśmy na pomysł, żeby tym razem zrezygnować z gitary basowej lub kontrabasu. W stylu boogie-woogie najważniejsza jest lewa ręka fortepianu oraz grube struny gitary a gitara basowa zaciemniała by to brzmienie. Znakomity efekt tego posunięcia jest słyszalny na płycie. W miesiącu maju był już gotowy prawie cały materiał na płytę Wojtka „Fortepian i Ja” na razie jeszcze bez tekstów piosenek. Nagrań wstępnych dokonał Andrzej Modrzejewski u Wojtka w domu. Wojtek śpiewa całą płytę tzw. skatem czyli akcentując sylaby bez konkretnych słów a był w tym nieporównywalnym mistrzem. Dzisiaj śpiew taki można porównać z amerykańskim rap’em.
Kaseta z tymi nagraniami jest u mnie w archiwum. W lipcu patronat nad zespołem przejmuje Wielkopolskie Towarzystwo Jazzowe (Wojciech Bednarski), oraz Estrada Poznańska. Wkrótce też rozpoczęły się trasy koncertowe g_600_rj39.jpgpo całym kraju oraz programy telewizyjne gdzie ogrywaliśmy i doskonaliśmy materiał na naszą nową płytę. Płyta „Fortepian i Ja” została nagrana w grudniu 1985 w studio „Giełda” w Poznaniu i wydana przez PolJazz. Była to pierwsza płyta w stylu boogie-woogie w Polsce.
Styl boogie-woogie powstał z połączenia elementów ragtime’u i pierwotnego bluesa na początku XX w. w Nowym Orleanie. Jest to specyficzna forma bluesów grana początkowo tylko na fortepianie, odznaczająca się ostinatowo i perkusyjnie traktowaną grą lewej ręki, podczas gdy prawa wykonuje improwizacje na podstawowy temat 12-taktowego bluesa.
W marcu 1986 roku Wojtek częściowo zmienił i powiększył skład zespołu przez co zespół niestety zatracił swój pierwotny styl. Zespół dostał też zaproszenie do udziału w wielkiej imprezie „Old Rock Meeting”, która odbyła się w lipcu w Sopocie. W dalszym ciągu uważam Wojtka Skowrońskiego za artystę formatu światowego, któremu i dziś jeszcze niewielu może dorównać. Wystarczy tutaj za wszystko recenzja naszej płyty „Fortepian i Ja” wybitnego pianisty i wykładowcy Piotra Kałużnego. Jako człowiek był niezwykle koleżeński, bez nałogów i niesamowicie pracowity. Ćwiczyliśmy całymi dniami różne obiegniki unisono (fortepian z gitarą) ciesząc się muzyką.
Dzisiaj mamy wielu pianistów kontynuujących ten styl jak Maciej Markiewicz czy Michał Cholewiński, dla których nasza płyta była i pozostanie inspiracją.

Poznań 14.06.2009 - Tomasz Dziubiński

Zapraszam na oficjalną stronę http://tomaszdziubinski.pl/

do_600_0011-1.jpg
EP N-0679 Pronit 1971
Test "Antonina"


Sam sobie żeglarzem / Do zobaczenia / Antonina / Pójdę z tobą w świat





W. Gąssowski, T. Dziubiński, R. Gromek, B. Gorbaczyński, A. Mikołajczak, A. Michalski
do_600_0011-2.jpg
d_600_test_pr_prz.jpg
CD PRCD 1060 Polskie Radio 2008
Test Nagrania radiowe z lat 1971-1975





Antonina / Do zobaczenia / Pójdę z tobą w świat / Sam sobie żeglarzem
W. Gąssowski, T. Dziubiński, R. Gromek, B. Gorbaczyński, A. Mikołajczak, A. Michalski
d_600_test_pr_tyl.jpg
d_600_lp_85_01_01.jpg
LP K-PSJ 007 Poljazz 1985
Wojciech Skowroński
"Fortepian i ja"












opis patrz w Dyskografii
d_600_lp_85_01_02.jpg
d_250_lp_87_01_01.jpg
LP 113 Wifon 1987
Wojciech Skowroński
Jak się bawisz?











patrz w Dyskografii
d_600_lp_87_01_02.jpg
d_600_cd_orm_01_02.jpg
"Old Rock Meeting A.D. 1986"


Koncert zarejestrowany na żywo 12 i 13 lipca 1986 roku w sopockiej Operze Leśnej.
Tomasz towarzyszył na scenie m.in. B. Wyrobkowi, K. Sobczyk, H, Frąckowiak, H. Majdaniec, A. Rusowicz i W. Kordzie oraz oczywiście Wojtkowi Skowrońskiemu.

opis na stronie Tomka Dziubińskiego
d_600_cd_orm_01_01.jpg

g_600_hs001.jpgHubert Szymczyński (Bardowie - 1967; Hubertusy - 1968; Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego - 1969-1970)
foto Piotr Przybylski 2009
foto grupa ABC Andrzeja Nebeskiego (1969), z arch. Teresy Skowrońskiej

Urodził się 18 maja 1948 w Poznaniu, zmarł 3 stycznia 2021 roku w Växjö (Szwecja). Wokalista, kompozytor i multiinstrumentalista. Absolwent Wyższej Szkoły Muzycznej w klasie puzonu. Karierę artystyczną rozpoczął w 1967 roku w zespole jazzu tradycyjnego "Bardowie", gdzie grał na puzonie. Później znalazł się na krótko w zespole "Tarpany" a następnie od stycznia do maja 1968 w trio "Hubertusy" (H. Szymczyński - bg, Wojciech Skowroński - p, voc. i Jerzy Skowronek - dr.), po opuszczeniu którego podjął współprace z "Drumlersami". Od września do grudnia 68 wraz ze Skowrońskim i Mikołajczakiem występował w grupie "Nowi Polanie" i "Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego", w którym to napisał pierwsze przeboje ("101-203" lub "Ze mną bądź" - pierwsza nagroda dla angielki Friday Brown w "Dniu Polskim" MFP w Sopocie 1970). Po odejściu z ABC wrócił na przerwane studia.
W grudniu 1969 roku założył zespół "Tramp" (pierwotna nazwa "Omen"), w składzie: Zdzisława Sośnicka, H. Szymczyński - org, pno, pz, voc., Karol Przeliosz - g, Jerzy Kosmowski - bg, Andrzej Rzeźniczak - ts, fl. i Leszek Łuczak - dr. Z początkiem 1970 roku  Leszka Łuczaka zastąpił Przemysław Lisiecki. Nowym gitarzystą został Jerzy Korman.
W czerwcu 1971 H.Sz. przystąpił jako puzonista, gitarzysta basowy i wokalista do zespołu "Warta Quinted", który tworzyli: Wojciech Lechowski - g, lider, Henryk Kuczyński - pno, Zb. Karwacki - sax, Stefan Kearnej - dr. Z grupą nagrał swoją pierwszą autorską płytę. Później działał w trio tworzonych z J. Kosmowskim - bg. i zmieniającymi się perkusistami, którymi byli: Janusz Domański, Jerzy Bezucha i Eryk Kulm, który w połowie lat 70-tych znalazł się w trio Marcina Januszkiewicza.
Z początkiem 1973 roku muzyk reaktywuje grupę "Tramp", którą tym razem tworzyli: H. Szymczyński - pz, pno, org; Wiesława Leśniewicz - viol, Jan Zieliński - dr. Andrzej Laskowski - bg, Tomasz Rostkowski - bg, g i fl. Zespół dokonał nagrań radiowych i wystąpił na licznych koncertach z Dwa plus Jeden. Latem następnego roku "Tramp" o bok lidera i Laskowskiego tworzyli Jerzy Kurek - g oraz Andrzej Tylec - dr. W tym składzie grupa dokonała nagrań w stylu funk dla Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu.
Do 1976 roku Szymczyński kierował zespołem Ireny Jarockiej. Po za nim w grupie grali m.in. Stanisław Góral - sax, fl; Ryszard Podgórski - tp, Zygmunt Kaczmarski oraz Tadeusz Gogosz - bg, Jan Gonciarczyk - cb. Później muzyk związał się z funkowym zespołem "Ergo Band Kazimierza Plewinskiego". W latach 1977-1981 był kierownikiem muzycznym. Powstały wtedy nowe kompozycje muzyka ("Bo byłam jego witaminą", "Zaniedbujesz mnie", "Smutasy mazgaje" i "Schowajmy w sobie co polskie co nasze").g_600_ts001.jpg
Podczas IV Międzynarodowej Wiosny Estradowej (5-6.05.1979) Szymczyński wystąpił z własnym zespołem "Hubert Band", w większości złożonym z muzyków kabaretu "Tey", z którym dokonał nagrań radiowych. Grupę tworzyli: Zbigniew Wrombel  - bg, Krzysztof Przybyłowicz - dr, Krzesimir Dębski - kbds, Mirosław Michalak - g, Waldemar Majewski - dr i Piotr Schulz - voc.
Od 1982 roku mieszka w Szwecji, gdzie jest cenionym muzykiem, kompozytorem, pedagogiem i producentem. Posiada własną firmę nagraniową - Studio "Chamber Sound" wyspecjalizowane w klasyce kameralnej, cenioną za jakość dźwięku i dobór materiału.
 
Hubert Szymczyński zmarł 3 stycznia 2021 roku w Szwecji... :(

Zapraszam na oficjalną stronę Huberta Szymczyńskiego - http://www.chambersound.se/

Wybrana dyskografia:

hubert_ep_n-0660.jpgEP N-0660 Muza, 1971
Piosenki Huberta Szymczyńskiego
Ze mną bądź (T. Tutinas)
Semafor w górę (H. Szymczyński)
Zobaczyłem cię w jeziorze
Mój dziwny zegar (A. Dąbrowski)












d_200_n_0587.jpgEP N-0587 Muza, 1970
Telewizyjna Giełda Piosenki 3
1. Szukam chłopca sowizdrzała (Amazonki)
2. Czy nawet kilku dni nie chcesz podarować mi (Wiślanie 69)
3. Szczęśliwej drogi kosmonauci (M. Fogg i Baby Jagi)
4. Nie chcę już nic (Z. Sośnicka)
Utwór nr 4 zarejestrowany został przez zespół TRAMP w składzie:
Zdzisława Sośnicka - śpiew
Hubert Szymczyński - organy Hammonda, puzon
Jerzy Kosmowski - gitara basowa
Jerzy Korman - gitara
Przemysław Lisiecki - perkusja
Andrzej Rzeźniczak - saksofon



 

d_600_cd_abc_01_02.jpgd_600_cd_01_01.jpgCD 980 983-9
Polskie Radio 2003
(Polskie Nagrania 1970)
Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego



Polowanie na muchy - instr.
Polka - instr.









do_600_0009-1.jpgdo_600_0009-2.jpg
















Autorska płyta Huberta Szymczńskiego
Polonia Records 1999 CD 184

do_600_0003-1.jpgdo_600_0003-2.jpg
















Płyta z muzyką klasyczną w wykonaniu Huberta Szymczyńskiego
Chamber Sound CSCD 05035 2005

d_700_cd1_abc_1_3.jpg.jpgd_700_cd1_abc_1_1.jpg.jpg
 
Grupa ABC Andrzeja Nebeskiego
 

g_250_zs_001.jpgZenon Strzałkowski gitara basowa (Woytek Band - 1986-1990)
foto Maciej Mańkowski 1987 - sesja zdjęciowa do albumu "Jak się bawisz?"
foto Piotr Przybylski 2006
g_250_zs_002.jpg

















Wybrana dyskografia:
d_600_lp_87_01_01.jpgd_600_lp_87_01_02.jpg
















LP 113 Wifon 1987

Wojciech Skowroński
Jak się bawisz?


Bistro "Euforia" / Po nas choćby potop / Bielszy niż śnieg / Nie będzie ta, to będzie inna / Mnie nic do tego / Wierzyć w noc

g_250_wl_001.jpgWiesław Lustyk perkusja (Woytek Band 1986-1990)
foto Maciej Mańkowski 1987 - sesja zdjęciowa do albumu "Jak się bawisz?"
foto Piotr Przybylski 2006 - podczas koncertu Wojtek Więckowski Guitar Slide, Poznań, "Pod Pretekstem"
foto Piotr Przybylski 2007 - podczas koncertu w V rocznicę śmierci Wojtka, Poznań 12/13.01.2007 Blue Note

Wspomnienie o Wojtku.
Rozpocząłem swoje muzykowanie w latach 60-tych. Mój ojciec muzyk spowodował, że zainteresowałem się muzyką swingową. Słyszałem ją od kołyski. Właśnie to samo wyczuwałem w grze na fortepianie i głosie Wojtka. Początkowo poznałem go oczywiście z płyt. Nigdy nie przypuszczałem, że od losu otrzymam podarunek i będę grał z Wojciechem Skowrońskim. Jak sądzę, to na próbę do domu Wojtka zadenuncjował mnie prześwietny Andrzej Mikołajczak, który zwrócił gdzieś na mnie uwagę jak prezentowałem się na scenie. Tu należy wspomnieć, że Andrzej grał na instrumentach klawiszowych w niezapomnianym zespole ABC z Haliną Frąckowiak. Tak więc znalazłem się na próbie w domu samego Wojciecha Skowrońskiego i od razu okazało się, że "gramy na tej samej fali"- rozumiemy się w swingu. Wojtek po pierwszej próbie stwierdził "że nareszcie ktoś będzie ciągnął kapelę". o_600_wl2.jpgNiewtajemniczonym powiem, że swinga trzeba grać do przodu, ale nie przyspieszając. Bluesa trzeba grać do tyłu, ale nie zwalniając. Może te określenia wydają się dziwne, jednak można to zrozumieć po paru latach grania, a najlepiej z doświadczonymi i dobrymi muzykami. Mnie się trochę udało ponieważ wcześniej i klika razy z rzędu uczestniczyłem w warsztatach jazzowych w Chodzieży. W próbach z Wojtkiem dało się odczuć nie tylko jego grę swingową, ale i jego energię muzyczną. Sądzę, że i ja nią byłem naładowany. Wojtek grał z feelingiem, energią i precyzyjnie. Tego samego oczekiwał od sekcji akompaniującej, czyli perkusji i gitary basowej. Takim samym muzykiem okazał się gitarzysta Leszek Niedźwiedziński, który niebawem dołączył do sekcji. Wojtek był zdolny interesująco improwizować, a do tego trzeba również dużo wyobraźni. Myślę, że powyższe zalety zdały egzamin na wielu koncertach, jakie graliśmy na wielu scenach w naszym kraju i Niemczech. Tu dodatkowo graliśmy wspólnie nie tylko jego muzykę, ale również cowery. Jak zauważyłem, to w Niemczech słuchacze chętnie słuchali swingowanie, a także bluesowe granie Wojtka. Publiczność często nie chciała go wypuścić ze sceny i wiele razy bisował. Wojtek swym dynamicznym głosem w improwizacji z takato rozgrzewał publiczność "do białości". Należy żałować, że Wojtek tak wcześnie odszedł od nas. Na pewno usłyszelibyśmy jego wiele nowych interesujących utworów. Wojtek był chory przez kilka ostatnich lat, ale nie wiedziałem, że tak ciężko. Dojeżdżałem do jego domu w Tucznie pod Poznaniem. Muzykowaliśmy sobie przy kawie. Wojtek przedstawiał mi nawet swoje nowe utwory, których nie zdążył zagrać na scenie i wydać na płycie. o_600_1486d_wl1.jpgByły tylko niezrealizowane plany. Wojtek był moim kolegą, który na scenie wymagał od muzyków tego co od siebie, czyli zawodowstwa. Jego utwory dla ucha były proste, ale trudne do zagrania. Musiały być grane z odpowiednim feelingiem. Nigdy nie słyszałem aby inny muzyk zagrał i zaśpiewał podobnie jak Wojtek. Nagrałem z nim płytę "Jak się bawisz?". Jak zauważyłem rozeszła się w ciągu dwóch tygodni. Nakład nie został zwiększony. No, ale to był schyłek "komuny", lata '80-te. Wojtek miał też wiele udanych koncertów telewizyjnych. Można śmiało powiedzieć, że jest on ikoną w naszej muzyce, trochę zmarnowaną w ustroju socjalistycznym. W tym ustroju propozycje artystyczne Wojtka to była muzyka imperialistyczna. Wojtek w stosunku do kolegów z zespołu zawsze się odnosił przyjacielsko i z poczuciem humoru. Jak zauważyłem to nie lubił prasy, która jego zdaniem zawsze pisała inaczej niż było. Całe szczęście jego muzyka została zauważona przez to co najważniejsze - publiczność, która chętnie chodziła na jego koncerty. Bywało tak, że Wojtek "ratował" dzień festiwalowy muzyki country w Mrągowie, co zauważyła tylko miejscowa prasa. Jak też zauważyłem to wielu z tej publiczności lubi słuchać jego utwory do dziś.


Wiesław Lustyk 20.06.2009



Wybrana dyskografia:

d_600_lp_87_01_01.jpgd_600_lp_87_01_02.jpg LP 113 Wifon 1987
Wojciech Skowroński
Jak się bawisz?

Bistro "Euforia" / Po nas choćby potop / Bielszy niż śnieg / Nie będzie ta, to będzie inna / Mnie nic do tego / Wierzyć w noc
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
g_600_lustyk_hifi.jpg

g_350_musielak_0673.jpg
Janusz Musielak - gitarzysta rockowy, kompozytor.
foto Karolina Przybylska
foto koncert "Dni Jeżyc", Poznań maj 2009, foto Piotr Przybylski

Urodził się w Poznaniu.
Najbardziej znany w środowisku muzycznym jako gitarzystag_musuelak_0210.jpg poznańskiej grupy rockowej "Non Iron", z którą to nagrał trzy studyjne albumy "Innym niepotrzebni" - 89, "Candless and rain" - 90 i " '91" - 91 oraz jeden koncertowy w 1987 r. z Chorzowa.
Oprócz tego jest muzykiem sesyjnym. Współpracował z wieloma artystami polskiej sceny m.in. od lat z wokalistą Turbo, Non Iron i Ceti - Grzegorzem Kupczykiem (studyjny album 15-lecia i koncertowy 20-lecia pracy Grzegorza Kupczyka), z Kayah  na  płycie "Zebra", Gabrielem Fleszarem (gitary na płytach "Niespokojny" w 1999 i "Niespokojny II" w 2001), z Felicjanem Andrzejczakiem (w roku 2002, Janusz nagrał gitary do albumu Felicjana "Zauroczenia", jest także kompozytorem trzech utworów na tej płycie), z Urszulą nagrał płytę z kolędami w 2002 oraz z Edwardem Hulewiczem, dla którego także komponuje piosenki. Współpracował także z Ireną Jarocką, Alicją Curuś - Bachledą  oraz Krzysztofem Krawczykiem. Warto też zaznaczyć, że gitary Janusza można było usłyszeć  podczas koncertów m.in. Andrzeja Cierniewskiego, Pawła Bączkowskiego i Piotra Schulza. Bierze udział w warsztatach muzycznych, festiwalach, jest często zapraszany na koncerty przez przyjaciół. W latach 90-tych współpracował z TVP Poznań. Od kilkunastu lat  jest także wykładowcą w Szkole Muzycznej. Obecnie współtworzy zespół Medley, który nagrał płytę z poznańską wokalistką Karin Kwaśnik.

Wspomnienie o Wojtku.

Jak dziś widzę drobną ale jakże żywiołową i charyzmatyczną postać za fortepianem, w świetle punktowego reflektora. To było niesamowite wrażenie jakiego doznałem podczas pierwszego koncertu  Wojtka Skowrońskiego w Technikum Łączności w Poznaniu. Było to tak dawno, że nie pamiętam dokładnie roku ale miało to miejsce w latach  1970-1971. Grał On w składzie: Wojciech Skowroński - fortepian (właściwie pianino, ponieważ w Technikum było pianino na którym ja również ćwiczyłem do egzaminu w Szkole Muzycznej), Kazimierz Plewiński - gitara basowa, Piotr Janton – perkusja. Byłem tak zauroczony tym co tam się stało, że po koncercie podszedłem do Wojtka (mogłem pozwolić sobie na to ponieważ od tego dnia byliśmy już na Ty) i  podzieliłem się z nim swoimi wrażeniami...
Później spotkaliśmy się parokrotnie, raz nawet miałem zaszczyt z nim zagrać na koncercie zorganizowanym przez Orkiestrę Objazdową w Teatrze Polskim w Poznaniu, nie pamiętam z jakiej to było okazji. Byłem wtedy jeszcze nieopierzonym muzykiem, zdobywającym muzyczne ostrogi.
Obserwując przez następne lata jego rozwój i drogę muzyczną można śmiało powiedzieć, że był wyjątkowy i jedyny w Polsce w tym gatunku muzycznym (boogie woogie), grał też bluesa i rock and rolla.
Jak na tak utalentowanego muzyka, był mało popularyzowany  przez  polskie media.

Janusz Musielak 19.06.2009

Wybrana dyskografia:

do_600_0001-1.jpgdo_600_0001-2.jpg

















do_600_0005-1.jpgimages/foto/dysk/osoby/do_600_0005-2.jpg